This must be sunday

Als de wekker niet om half zes gaat must it be sunday. Dat weet ik, en de katten doen bekwaam alsof ze dat *niet* weten. Nu is wakker worden niet echt erg uit een droom waarin ik denk dat ik Alzheimer heb wat zich o.a. uit in dat ik mijn auto niet meer kan vinden. Geen idee waar ik die heb geparkeerd. Op straat? In een parkeergarage? Wélke dan. Dat leidt tot toenemende paniek. Opstaan om half zeven is dan een zegen. Op Fanlog zet ik de verwijzing naar de laatste bijdrage van Andy Houtkamp boven mijn eigen verhaal, de laatste aflevering van de Sportief-serie waaraan ik veel tijd en moeite heb besteed. De serie was een succes, ik ben er trots op en ga nu zitten wachten en hopen op reacties. Lijkt me ook leuk voor de journalisten die een bijdrage hebben ingestuurd. Wat me leuk leek voor mezélf: vandaag uit de hele dikke Volkskrant die gisteren in de bus viel en waarvoor ik toen geen tijd had het Volkskrant magazine lezen. Dit nu, zit er weer eens niet bij